Nevruz Seyidoğlu

Temas

 

“... bazı zamanlarda da uyku hiç tutmuyor.

 

film izliyorum. filmde insanlar birbirlerine sarılıyor. çok ilginç geliyor. sonra da bunun ilginç gelmesine şaşıyorum. filmi bırakıp bulutları izliyorum.

 

evlerinde olanlar, olamayanlar, evi olmayanlar, hayvanlar... bir sürü şey geçiyor zihnimden. hiç kitap okumuyorum bu ara. o esnada kağıt toplayan birini görüyorum. çocuk sesi de hiç yok.

 

bazen arkadaşlarımla konuşuyorum. ama bazen. çoğunlukla ne diyeceğimi bilemiyorum çünkü. 

 

gün batıyor. zor oluyor, zaman akmıyor ama bir şekilde akşam oluyor.

 

haberlerde turkuaz renkte bir tablo var. insanlar ölüyor ve cesetler birer sayı oluyor, renk oluyor ve ekranlardan evlerimize geliyor.

 

yatağımın yönünü değiştirdim. belki bu gece uyuyabilirim.

 

internet çok yavaş. ya elektrikler de kesilirse diye düşünüyorum. herşeyin daha kötüsünü düşünmek sarmış zihnimi.

 

nergiz'in doğumgünü. yasaklar başlamadan ona pasta almalıyım diye düşünürken uyuyakalıyorum.

 

orada bir yerde dışarısı var. 

 

aynaya bakmak istemiyorum ama pencereler iyi ki var. “